15 september t/m 28 oktober

Dag 43: Slaapliedje

er was eens een prinsesje
onschuldig lief een kind
ze had twee blauwe ogen
zo mooi en ze was blind
er kwam een prins uit het westen
zij was toen zeventien
hij toonde haar zijn toverstaf
en zij kon zien

ga maar slapen kleine
je wereld is nog klein
je mag nog even dat prinsesje
lief en onschuldig zijn
soms als ik je moet troosten
in je redeloos verdriet
heb ik het gevoel van binnen
dat je al ziet

ze kon haar ogen niet geloven
toen zij voor het eerst de wereld zag
ze vroeg de prins was het altijd zo
hij zei sinds jaar en dag
ze zei ik zie geen liefde
alleen verdriet en pijn
je moet dus kiezen tussen zien
of een blind prinsesje zijn

ga maar slapen kleine
je wereld is nog klein
je hoeft nog niet te kijken
naar het verdriet de pijn
ik kan je nu nog troosten
ik zie wat jij niet ziet
ga maar lekker slapen
je hoeft nog niet